السيد ابن طاووس ( مترجم : بخشايشي )

249

اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي )

" كيست [ به شهداى كربلا ] خبر دهد وبگويد : " شما با دورى خود ، لباسى از اندوه به ما پوشانيديد كه هيچ گاه كهنه نمىشود ، بلكه ما را كهنه ونابود مىكند . " ؟ همان روزگارى كه به قرب ووصال آنان ما را خندان مىداشت ، اكنون از مفارقت آنان ، ما را مىگرياند . روزگار ما از فقدان آنان دگرگون وسياه شد ، در صورتي كه شبهاى تاريك ما از نور آن بزرگواران روشن شده بود . " در اينجا تأليف ما به پايان رسيد وهر كس بر ترتيب ونگارش آن واقف گردد ، مىداند كه اين كتاب با اين كه موجز وحجم آن بسيار كوچك است ، ولى بر ديگر كتبي كه در اين موضوع نوشته شده است ، برترى دارد ودر حد خود داراى مزاياى بسيارى مىباشد . حمد وسپاس مخصوص آفريدگار جهانيان ، وصلوات وسلام بر محمد وأولاد پاك وپاكيزه ومعصوم أو باد ! پايان ترجمه لهوف . * * *